ในปัจจุบันประเทศไทยก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุเนื่องจากปัจจัยการลดลงของอัตราการเกิดและอายุเฉลี่ยของประชากรยืนยาวขึ้นจึงทำให้เกิดอัตราการเพิ่มจำนวนของผู้สูงอายุเพิ่มมากขึ้นตามมาด้วยการที่สังคมก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุนั้นมีผลกระทบโดยรวมโดยเฉพาะด้านสุขภาพและเศรษฐกิจทำให้เกิดภาวะพึ่งพิงเนื่องจากผู้สูงอายุมีภาวะ ร่างกายและสุขภาพที่เสื่อมลงและสิ่งสำคัญอีกสิ่งหนึ่งคือด้านจิตใจการพบปะผู้คนก็น้อยลงทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว้าเหว่ มีภาวะซึมเศร้า และความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองลดลง ซึ่งส่งผลกระทบต่อภาวะจิตใจที่รุนแรงได้ โครงการฯดังกล่าว จึงจัดขึ้นภายใต้วัตถุประสงค์ เพื่อให้ผู้สูงอายุได้ทำกิจกรรมร่วมกัน เป็นการสร้างเสริมทางด้านสุขภาพกายและใจ โดยหวังให้ผู้สูงอายุได้เกิดการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ด้านสุขภาพและได้นำความรู้ด้านการดูแลสุขภาพไปปรับใช้ ในชีวิตประจำวันได้ เพื่อให้เป็นผู้สูงอายุที่มีคุณภาพ ลดภาวะพึ่งพิงลง ในปี 2568 ประชากรสูงอายุในเขตเทศบาล นครรังสิตมีจำนวน 16,426 คน คิดเป็นร้อยละ 19.25 แบ่งเป็นกลุ่มติดสังคม 1,290 คน กลุ่มติดบ้าน 378 คน และ กลุ่มติดเตียง 39 คนเทศบาลนครรังสิตเล็งเห็นถึงความสำคัญของประชากรสูงอายุกลุ่มนี้ต้องการให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ลดภาวะพึ่งพิงลง มีจิตใจที่แจ่มใสจากการได้พบปะผู้คน และทำกิจกรรมร่วมกัน จึงได้จัดตั้งชมรมผู้สูงอายุเพื่อให้ผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครรังสิตได้เข้าร่วมกิจกรรม เพื่อเป็นการส่งเสริม สุขภาพให้แก่ผู้สูงอายุอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน