การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรของประเทศไทย ทำให้ประชากรในวัยผู้สูงอายุเพิ่มขึ้น ประกอบกับ การเปลี่ยนแปลงทางด้านเศรษฐกิจและสังคม มีผลให้ลักษณะครอบครัวไทยเปลี่ยนจากครอบครัวขยายไปสู่ครอบครัวเดี่ยว ความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกในครอบครัวลดลง จำนวนผู้ที่จะทำหน้าที่ดูแลผู้สูงอายุในครอบครัวลดลง มีเวลาให้ผู้สูงอายุลดลง ขาดการให้ความรักและความอบอุ่น ผู้สูงอายุจึงถูกทอดทิ้ง ให้อยู่โดดเดี่ยวดำเนินชีวิตเพียงลำพัง จากสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้ผู้สูงอายุต้องเผชิญกับปัญหาในการปรับตัวเพื่อให้สอดคล้องกับสังคมในปัจจุบัน ทั้งในด้านความคิด ความเข้าใจ และค่านิยมต่างๆซึ่งก่อให้ผู้สูงอายุเกิดความน้อยใจ ความเครียด ความคับคับข้องใจแยกตัวออกจากสังคม ขาดสัมพันธภาพกับสมาชิกในครอบครัว ท้อแท้ และเบื่อหน่ายในชีวิตประกอบกับวัยสูงอายุเป็นวัยที่ต้องเผชิญกับรูปแบบการดำเนินชีวิตแบบใหม่ต้องออกจากงาน มีรายได้ลดลง ภาวะสุขภาพเสื่อมลง สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจของผู้สูงอาย และและหากผู้สูงอายุไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากบุคคลใกล้ชิดด้วยแล้ว จะยิ่งส่งผลให้ผู้สูงอายุว้าเหว่ มีภาวะซึมเศร้าและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองลดลงจนเกิดความรู้สึกสิ้นหวังแยกตัวออกจากสังคม เป็นผลให้เกิดความผิดปกติทางจิตใจที่รุนแรงและอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตได้เทศบาลนครรังสิต ได้เล็งเล็งเห็นถึงความสำคัญของปัญหาดังกล่าว จึงได้จัดทำโครงการพัฒนาศักยภาพและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ประจำปี 2568 ขึ้นเพื่อให้ผู้สูงอายุได้มีความรู้ความเข้าใจในการดูแลสุขภาพป้องกันโรคด้วยตนเอง สามารถพึ่งตนเองได้ โดยการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุด้วยการอบรมให้ความรู้ด้านการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ การตรวจสุขภาพร่างกาย การพบปะแลกเปลี่ยนเรียนรู้และส่งเสริมอาชีพให้ผู้สูงอายุ ทำให้ผู้สูงอายุมีสุขภาพจิตที่ดีขึ้น มีความรู้สึกถึงความมีคุณค่าในตนเอง และนำความรู้ แนวคิดที่มีประโยชน์มาพัฒนาศักยภาพของผู้สูงอายุให้มีคุณค่า ความยั่งยืน สืบเนื่องเป็นขวัญและกำลังใจให้แก่ผู้สูงอายุ เทศบาลนครรังสิตสืบไป