เด็กเล็กตั้งแต่แรกเกิด – 6 ปี เป็นวัยที่เด็กเจ็บป่วยได้ง่าย เนื่องจากมีภูมิคุ้มกันโรคต่ำกว่าผู้ใหญ่ และเป็นวัยที่เริ่มไปโรงเรียนทำให้ต้องอยู่ใกล้ชิดและทำกิจกรรมร่วมกับเด็กคนอื่นๆ ถ้ามีเด็กในห้องคนหนึ่งป่วยก็มักจะติดต่อไปยังเพื่อนร่วมห้อง หากเป็นสมัยก่อน โรคติดต่อที่พบในเด็กมักเป็นเพียงความเจ็บป่วยไม่ร้ายแรง เช่น ตาแดง หิด เหา กลากเกลื้อน แต่ปัจจุบันมีโรคติดต่อในเด็กเกิดเพิ่มขึ้นมากมายและทวีความรุนแรงขึ้น จนถึงขั้นต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล โรคติดต่อที่พบบ่อยในเด็กเล็ก และต้องได้รับการรักษาโดยเร็ว เช่น ไข้หวัดใหญ่ (Influenza) โรคมือเท้าปาก (Hand, Foot and Mouth) โรคอีสุกอีใส (Chickenpox) ไข้เลือดออก เกิดจากการติดเชื้อไวรัสเดงกี่ (Dengue) นอกจากนี้ยังมีโรคติดเชื้อที่สำคัญอื่นๆ ซึ่งสามารถป้องกันได้ด้วยวัคซีน เช่น หัด หัดเยอรมัน คางทูม คอตีบ ไอกรน และบาดทะยัก เป็นต้น โดยจะส่งผลกระทบต่อสุขภาพและพัฒนาการ โดยรวมของเด็ก การดำเนินงานป้องกันควบคุมโรคในศูนย์เด็กเล็กและโรงเรียนอนุบาลให้มีประสิทธิภาพ จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นและมีความสำคัญอย่างยิ่ง ในการช่วยลดการเกิดและแพร่กระจายของโรคติดต่อ ดังกล่าว โดยครู ผู้ดูแลเด็กเป็นบุคลากรที่มีความสำคัญอย่างยิ่งที่จะพัฒนาให้ศูนย์เด็กเล็กและโรงเรียนอนุบาล ปลอดภัยจากโรคต่างๆ เนื่องจากเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดเด็กมากที่สุดในช่วงที่เด็กอยู่ในศูนย์เด็กเล็กและโรงเรียนอนุบาล อีกทั้งเป็นผู้มีอิทธิพลต่อการดูแลและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ และส่งเสริมพัฒนาการด้านต่างๆ ของเด็กมากที่สุด โดยโรงเรียนและศพด.มีมาตรการการดำเนินงาน 3 ข้อ 1) เฝ้าระวังป้องกันโรคล่วงหน้าโดยการคัดกรองอาการป่วย 2) มีการแยกเด็กป่วยออก 3) การมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง โรงเรียนนครรังสิต รัตนโกสินทร์และศพด.ฯ เห็นความสำคัญและจำเป็น จึงได้จัดโครงการป้องกันและควบคุมโรคติดต่อในเด็กปฐมวัย ขึ้น