ปัญหาโรคติดต่อ เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ การเปลี่ยนแปลงด้านประชากรและพฤติกรรม มนุษย์ การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม การปรับตัวของเชื้อโรค การใช้ยาไม่ถูกต้องเกิดการดื้อ ต่อยาปฏิชีวนะ การพัฒนาด้านเทคโนโลยี และอุตสาหกรรม รวมทั้งผลจากเปลี่ยนแปลงทางนิเวศวิทยาของสัตว์ นำโรค และสิ่งแวดล้อมรวมทั้งภาวะโลกร้อนที่กำลังเป็นปัญหาสำคัญเหล่านี้เป็นสาเหตุให้โรคอุบัติใหม่ส่วนใหญ่มี ธรรมชาติที่ซับซ้อนยากต่อการจัดการและเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดโรคติดต่อหลายชนิดเนื่องจากเชื้อโรคจะมีชีวิตอยู่ ในสิ่งแวดล้อมได้นานขึ้น เจริญเติบโตได้รวดเร็ว สามารถแพร่ระบาดได้ง่ายและเร็ว เช่น โรคอุบัติใหม่อุบัติซ้ำ โรคติดต่อทางระบบ หายใจ (ไข้หวัดใหญ่,ไวรัสซิกา) โรคติดต่อที่มียุงเป็นพาหะ(ไข้เลือดออก) โรคติดต่อทางอาหารและน้ำ (อุจจาระร่วง) และโรคติดต่ออื่นๆ (มือ เท้า ปาก,ฉี่หนู) การดำเนินงานเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคและภัยสุขภาพ ของประชาชนในพื้นที่จะต้องรวดเร็ว ทันเหตุการณ์ จึงจะมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลต่อสุขภาพ ภายใต้การมี ส่วนร่วมจากภาคท้องถิ่นและภาค ประชาชน วางแผนป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพในพื้นที่ โดยการดำเนินงานในลักษณะ “ร่วมคิด ร่วมวางแผน ร่วมดำเนินการ ร่วมประเมินผล และร่วมรับผิดชอบ” ในทุกระดับ เพื่อช่วยกันค้นหาปัญหาจึงจะ สามารถแก้ไขต้นตอของปัญหาการเกิดโรค ประชาชนจะต้องดำเนินการแก้ไขปัญหาที่สอดคล้องกับบริบทและ สภาพปัญหาของแต่ละพื้นที่ภายใต้ศักยภาพพื้นที่ของตนเองหน่วยงานเกี่ยวข้องทุกระดับให้ความสำคัญกับปัญหา สุขภาพที่แท้จริงของพื้นที่เป็นหลัก สามารถเชื่อมโยงผสมผสานแนวคิด องค์ความรู้ เข้ากับบริบทของพื้นที่ จึงจะทำให้เกิดการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการในระดับพื้นที่อย่างต่อเนื่องและยั่งยืนต่อไปในอนาคต